کشف جدیدی در مورد دیابت که ممکن است خطر نارسایی اعضای بدن را کاهش دهد

25 اکتبر 2021- نتایج یک پژوهش جدید در دانشگاه آرهوس و مرکز دیابت استنو آرهوس نشان داد که چگونه دیابت بر سلول‌های بنیادی ساکن در عضله تاثیر گذاشته و منجر به تشکیل تجمعات چربی و بافت همبند در عضلات می شود. به گفته محققان، این کشف دیدگاه های بالینی عمده ای بهمراه دارد.

سلول هایی که محققان دانشگاه آرهوس و مرکز دیابت آرهوس یافته اند در عضله اسکلتی و همچنین در بسیاری از اندام های دیگر قرار دارند. آنها مسئول ایجاد بافت چربی و اسکار هستند. ماهیچه های اسکلتی ناسالم با تجمع بافت همبند (فیبروز) و سلول های چربی (در پزشکی به آن آدیپوژنز می گویند) به عملکرد عضله آسیب می زنند.

در این مطالعه، محققان بررسی کردند که چگونه دیابت نوع 2 باعث تغییر عضلات اسکلتی می شود. آنها کشف کردند که دیابت، سبب تشکیل فیبروز و بافت چربی در ماهیچه ها می شود.

دکتر Jean Farup، می‌گوید: "یکی از ویژگی‌های دیابت این است که بافت عضلانی با بافت چربی و اسکار پر می‌شود".

پتانسیلی عظیم

دکتر Farup، معتقد است که چشم انداز بالینی این یافته ها می تواند بسیار عظیم باشد، زیرا این سلول ها در سراسر بدن یافت می شوند و بسیاری از بیماری ها دقیقاً با این تجمع چربی و بافت اسکار در ماهیچه های اسکلتی و سایر اندام ها مرتبط هستند.

او توضیح داد: با کمک مطالعات بیان ژن در سطح تک سلولی، ما به سادگی سلول های فیبروزساز و چربی ساز را در عضله اسکلتی شناسایی نمودیم.

محققان همچنین چگونگی بیان ژن در یک سلول ناسالم را در مقایسه با یک سلول سالم بررسی کرده و دریافتند که سلول های افراد مبتلا به دیابت نوع 2، شروع به رشد و تقسیم بیش از حد در حضور فاکتورهای مختلف می کنند. آنها دریافتند که این سلول ها کلید تنظیم تجمع فیبروز و چربی در عضلات اسکلتی هستند.

دکتر فاروپ گفت: این کشف همچنین توضیح می‌دهد که چرا در هنگام بررسی نمونه های بافتی ماهیچه های اسکلتی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، بسیاری از پزشکان با پس‌زمینه‌ای مواجه می شوند، که با پس­زمینه­ی بافت اسکلتی افراد سالم متفاوت است.

نقش اصلی را ایفا می کند

پزشکان اغلب متوجه می شوند که عضله ی یک فرد مبتلا به دیابت نوع 2 پیشرفته، مملو از بافت اسکار، چربی و چیزهایی است که نباید وجود داشته باشد.

دکتر فاروپ توضیح داد: شما اغلب می‌توانید این را با چشم غیرمسلح ببینید، و تحقیقات ما نشان می‌دهد که وقتی بافت چربی و بافت اسکار در نهایت غالب می‌شوند، چه مشکلی در عضلات رخ می‌دهد.

به گفته ی این محقق، از آنجایی که سلول‌های مشابهی در سراسر بدن وجود دارند، می‌توان تصور کرد که آنها مسئول تجمع چربی و بافت اسکار در سایر اندام‌ها نیز هستند. این بدان معناست که آنها احتمالاً نقش اصلی را در ارتباط با مثلاً نارسایی قلبی، نارسایی کلیه یا نارسایی کبد در افراد مبتلا به طیف گسترده ای از بیماری ها ایفا می کنند.

در این مطالعه، محققان بررسی کردند که چگونه درمان دیابت با داروی متفورمین، که معمولاً انتخاب دارویی اولیه برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 است، بر رشد سلول‌های فیبروزساز و چربی‌ساز تأثیر می‌گذارد. مطالعات آنها نشان داد که درمان با متفورمین باعث می شود سلول ها کمتر تقسیم شوند که ممکن است منجر به تجمع کمتر چربی و بافت اسکار در عضلات شود.

دکتر Niels Jessen، یکی از محققان این مطالعه گفت: این نشان می‌دهد که دارویی که برای درمان دیابت تجویز می شود، عملکردی فراتر از کاهش قند خون دارد. داروهای جدید بسیاری برای درمان دیابت در حال توسعه هستند و برای استفاده ی بهینه از داروهای مختلف، مهم است که اطلاعات دقیقی از مکانیسم عملکرد آنها داشته باشیم.

کاهش خطر نارسایی اندام

نتایج این تحقیقات که در مجله علمی Cell Metabolism منتشر شده است، نشان می‌دهد که رشد نامطلوب سلولی ممکن است در اوایل شروع بیماری رخ دهد. به عبارت دیگر، لازم نیست سال ها به دیابت نوع 2 مبتلا باشید تا تغییر در بافت عضلانی و اندام ها آغاز شود، و زمانی که بافت ماهیچه ای تغییر می کند، احتمالاً در واکنش به انسولین و جذب قند از خون، بدتر عمل می نماید.

دکتر فاروپ گفت: ما اکنون در درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها، از جمله دیابت نوع 2 ، به قدری خوب عمل می‌کنیم که احتمال مرگ افراد در اثر بیماری اولیه را کاهش داده ایم، اما بیشتر افراد از عوارض ناشی از این بیماریها جان خود را از دست می دهند که می‌تواند نارسایی قلبی، و یا نارسایی کلیوی یا از کار افتادن اندامهای مختلف باشد، زیرا برای مدتی بیش از حد معمول کار کرده و با ایجاد بافت اسکار و رسوبات چربی از کار می‌افتند.

اگر بخواهیم این عوارض را درمان کنیم، باید بفهمیم که بافت همبند و بافت چربی چگونه در اندامی که معمولاً نباید وجود داشته باشند، تشکیل می شوند. با کسب این دانش، می‌توان دارویی را توسعه داد که می‌تواند به طور خاص فعالیت نامطلوب این سلول ها را مهار کند و بنابراین خطر نارسایی اندام را نیز کاهش دهد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2021-10-discovery-diabetes-failure.html